Arzachena lijkt op het eerste gezicht weinig opvallend, maar een wandeling door het centrum verrast met bijzondere details. Vooral de steile buitentrap naar de kapel van Santa Lucia is spectaculair: de 74 treden worden elk jaar opnieuw door kunstenaars vormgegeven en vormen zo een kleine openluchtgalerie. Vanaf hier wandel je in een paar minuten naar de tafonirots Roccia Il Fungo, die als een reusachtige granieten paddenstoel boven het stadje uittorent. Al in de steentijd had deze plek een bijzondere betekenis: onder de rots zijn sporen van een prehistorische nederzetting ontdekt.
Woensdag is marktdag: op de Mercato settimanale di Arzachena vind je van 7.30 tot 13.30 uur groenten en fruit uit de streek, Sardijnse kaas, vleeswaren en brood. Na een wandeling door het stadje hoort er natuurlijk een ijsje bij. Mijn tip: C’era una volta aan de Viale Costa Smeralda – wat mij betreft veruit het beste ijs van de regio.

Alleen al de aanblik maakt indruk: de monumentale exedra van het reuzengraf Coddu Vecchiu behoort tot de indrukwekkendste voorbeelden van Sardijnse grafarchitectuur. Tijdens de nuragische periode werd het complex gebruikt als gemeenschappelijk graf. Meer dan 3000 jaar geleden werden hier de overledenen uit de omliggende nederzetting begraven. Bijzonder spectaculair is de enorme centrale stele bij de ingang, die ongeveer vier meter hoog is. Tussen olijfbomen en granietrotsen maakt het monument nog altijd een krachtige indruk – een plek waar geschiedenis en landschap samenkomen.

Op slechts enkele minuten buiten Arzachena ligt de nuraghe Albucciu, een van de meest bijzondere nuraghi van Sardinië. Anders dan de typische torenconstructies lijkt dit bouwwerk zich met zijn massieve stenen muren bijna in het granietlandschap te verschuilen. Het doet denken aan de bouwwerken van de Torreaanse cultuur op buureiland Corsica! Rond de nuraghe zijn de resten van een heel prehistorisch dorp ontdekt. Tussen schaduwrijke steeneiken wandel je langs de ruïnes en stel je je voor hoe mensen hier meer dan 3000 jaar geleden leefden – met een weids uitzicht over de heuvels van de Gallura.
Vanaf hetzelfde vertrekpunt aan de rand van Arzachena bereik je ook een andere bijzondere plek. Op een granietheuvel ligt de Tempietto Malchittu verscholen, een verrassend goed bewaard overblijfsel uit de nuragische periode. Een korte wandeling voert door dichte mediterrane begroeiing met aardbeibomen, mastiekstruiken en wilde olijfbomen naar deze meer dan 3000 jaar oude granieten cultustempel. Het kleine bouwwerk behoort tot de weinige bewaard gebleven megarontempels van Sardinië. Vooral de manier waarop het opgaat in het granietlandschap maakt indruk. Nissen, zitplaatsen en zelfs een vuurplaats zijn nog herkenbaar – omgeven door een bijna mystieke stilte.

De nuraghe La Prisgiona behoort tot de indrukwekkendste nuraghecomplexen van de Gallura en ligt op slechts enkele kilometers buiten Arzachena. Het complex ontstond meer dan 3000 jaar geleden en bestond uit een centrale toren, verschillende zijtorens en een heel nuragisch dorp met meer dan 90 ronde hutten. Archeologen ontdekten hier vergaderruimtes, opslagplaatsen en werkplaatsen – aanwijzingen dat La Prisgiona ooit een belangrijk centrum van de nuragische cultuur was. De nuraghe kreeg zijn naam pas veel later: ‘Prisgiona’ betekent in het plaatselijke dialect gevangenis. Lange tijd geloofden de mensen uit de omgeving dat de massieve toren vroeger als kerker was gebruikt. In werkelijkheid gaat het om een complexe prehistorische nederzetting. Tegenwoordig wandel je tussen de granietblokken door de dorpsruïnes en kun je je voorstellen hoe het leven hier duizenden jaren geleden bruiste.

Terwijl beneden op de wegen van de Costa Smeralda sportwagens glanzen en in Porto Cervo champagneglazen klinken, loont het om hogerop te gaan. De Monte Moro, de huisberg bij Arzachena, biedt een van de mooiste panorama’s van de regio.
Een eenvoudige wandel-, mountainbike- of fietstocht voert over een smalle weg naar de zendmasten op de top. Op 422 meter hoogte ontvouwt zich een spectaculair panorama over een groot deel van de kust van de Gallura. Aan je voeten liggen Porto Cervo en de baaien van Grande Pevero en Piccolo Pevero. Bij helder weer kijk je ver over zee – tot het eiland Tavolara, Corsica en met wat geluk zelfs Asinara in het westen of het Toscaanse eiland Giglio in het noorden.
Ook de omgeving van de top is van grote natuurwaarde: grillige graniettorens, geurige mediterrane begroeiing en plaatselijk bijna bosachtige vegetatie bepalen het landschap. Vanaf hier beleef je de beroemdste kust van Sardinië eens vanuit vogelperspectief.
Parkeren: Je kunt parkeren bij het kleine bedevaartskerkje Santa Teresina. Je kunt ook de onverharde weg nog een stukje bergop volgen en langs de kant parkeren.

Bij de vuurtoren van Capo Ferro laat de Costa Smeralda zich van haar rustige én glamoureuze kant zien. Voor de kust varen grote jachten uit Porto Cervo voorbij, op weg naar de La Maddalena-archipel. Alleen al de korte wandeling langs de ruige rotskust maakt deze plek bijzonder.
Tussen de gladgeslepen granietblokken vind je rustige plekjes direct aan het water – ideaal om te snorkelen, zwemmen en even te blijven zitten. Terwijl elegante zeilboten en luxejachten voorbijvaren, geniet je hier van een verrassend ontspannen sfeer. Vooral in de late namiddag komt dit stukje kust tot zijn recht: Capo Ferro is dan een heerlijke plek voor een picknick bij zonsondergang. Wanneer de zon achter de Costa Smeralda verdwijnt en de granietrotsen in warm licht hult, ontstaat een bijna magische sfeer.
Parkeren: Je kunt parkeren langs de weg vóór de grote militaire vuurtoren. Vanaf daar wandel je over de rotsen naar verschillende mooie plekjes aan het water.

Terwijl Porto Cervo bekendstaat om glamour, designerboetieks en luxejachten, voelt Cannigione aangenaam nuchter en toegankelijk. Het kleine havenplaatsje aan de Golf van Arzachena heeft zijn ongedwongen karakter behouden en behoort juist daardoor tot de prettigste plekken van de regio. Hier vind je een levendige boulevard, vissersboten, cafés en restaurants waar het leven ook buiten het hoogseizoen doorgaat.
Cannigione is bovendien een ideale uitvalsbasis voor boottochten naar de La Maddalena-archipel en de mooiste baaien van de noordoostkust. Vanuit de haven vertrekken regelmatig excursies naar de eilanden, met zwemstops op idyllische plekken tussen granietrotsen en turquoise water. Blijf je liever aan land, dan kun je langs de kade slenteren, de boten bekijken of gewoon genieten van de ontspannen sfeer aan het water.
Vooral ’s avonds is Cannigione heerlijk, wanneer de boulevard zich vult met wandelaars, kinderen op het plein spelen en restaurants verse vis, zeevruchten en Sardijnse specialiteiten serveren. Dan laat het plaatsje zich van zijn levendigste kant zien, zonder zijn rustige ritme te verliezen. Nog kleurrijker wordt het op maandag, tijdens de markt, wanneer handelaren uit de hele Gallura hun producten aanbieden: van kaas, vleeswaren en honing tot kleding, ambachtelijke producten en lokale delicatessen. Zo combineert Cannigione een maritieme sfeer met het Sardijnse dagelijkse leven en een flinke dosis levenslust.

Cala dei Ginepri is een van de aangenaam rustige stukjes kust tussen Baia Sardinia en Cannigione. Kleine baaien, granietrotsen en geurige jeneverbesstruiken bepalen hier het landschap. Het strand bestaat uit verschillende kleine gedeelten met licht zand en ondiep, vaak kristalhelder water – ideaal om te zwemmen en snorkelen. Wie een stukje langs de rotsen wandelt, ontdekt al snel stille plekjes waar je zelfs in de zomer nog wat rust vindt.

Een van de bekendste natuurlijke herkenningspunten van de Gallura ligt op slechts enkele kilometers van Arzachena. De Roccia dell’Orso, de beroemde ‘Berenrots’, torent hoog boven zee uit op een granietheuvel bij Palau. Wind, regen en zilte zeelucht hebben het enorme granietblok in de loop van duizenden jaren uitgesleten en de opvallende vorm gegeven van een reusachtige beer die over de kust lijkt te waken.
Via een kort wandelpad bereik je het uitzichtpunt direct onder de rotsformatie. Hier ontvouwt zich een indrukwekkend panorama over de kust en de eilanden van de La Maddalena-archipel. Je kijkt over de Straat van Bonifacio tot aan Corsica – op bijzonder heldere dagen zijn zelfs afzonderlijke bergketens van het eiland goed te herkennen.

Luogosanto laat de rustige, oorspronkelijke kant van de Gallura zien. Tussen granieten huizen, smalle straatjes en beboste heuvels ligt een dorp waarvan de naam ‘heilige plaats’ betekent. In het centrum staat de basiliek Nostra Signora di Luogosanto, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 13e eeuw. Ze herinnert aan de lange pelgrimstraditie van het dorp. Een wandeling door het centrum combineer je gemakkelijk met een bezoek aan de kleine plattelandskerkjes en uitzichtpunten in de omgeving.
Bijzonder sfeervol is het nabijgelegen kluizenaarskerkje San Trano. Gebouwd tussen enorme granietblokken lijkt het bijna deel uit te maken van het rotslandschap. Binnen is een natuurlijke rotsgrot opgenomen in de kerkruimte. Buiten kijk je uit over de heuvels van de Gallura – bij helder weer tot aan de Straat van Bonifacio en Corsica.
Buiten het dorp wacht bij het Castello di Balaiana nog een indrukwekkend uitzichtpunt. Een steile maar mooie klim over trappen en paden voert naar de muurresten van het middeleeuwse kasteel. Een paar stappen verder staat het kleine romaanse kerkje San Leonardo, ooit de kasteelkapel. Het is volledig uit graniet opgetrokken, zelfs het dak, en gaat prachtig op in het rotslandschap. Hoog boven de heuvels is dit een heerlijke plek voor een pauze met een weids uitzicht over de Gallura.

Welke accommodatie past bij mijn vakantiebudget? Vraag het ons gerust – wij weten waar jouw vakantiegeluk op Sardinië wacht.

Jana
Sardinia4all